Heb ik wel KernTalenten?

Mensen hebben van nature de neigingen hun grootste talenten te onderschatten.

Onbewust hebben we de neiging te conformeren aan het gemiddelde. 

We hebben anderen nodig als overlevingsmechanisme, zodat we ons aanpassen.

Vanuit dit vergelijken met anderen hebben we blijkbaar de neiging om te willen zijn als anderen, en hebben we er moeite mee om  er voor uit te komen waar we echt goed in zijn, waarin we echt kunnen excelleren.

Een kerntalentenanalyse brengt deze kerntalenten objectief naar boven, zodat mensen een boost ervaren, en dit bevorderlijk is voor hun zelfvertrouwen. 

Ze gaan veel bewuster omgaan met hun grootste talenten, en deze verder ontwikkelen en verbeteren zo hun levenskwaliteit.

Je eigen talenten kunnen ontwikkelen is een bron van zingeving, voldoening, een hogere kwaliteit van leven,…

Bij een talent heb je zelf het gevoel :“ dit kan toch iedereen!”

En net dit is een grote misvatting.

Wat voor jou vanzelfsprekend is, vanzelf gaat….  is het niet voor anderen!

 

Omgekeerd betekent dit dat er ook dingen zijn waar je geen talent voor hebt, waar je een hekel aan hebt,..

Hierbij onderschatten we dat anderen hierin wel goed zijn, en het ook nog heel leuk vinden.

Je kan anderen dus een plezier doen door vervelende klusjes door hen te laten doen!

 

Als we een systeem maken waarin we meer tot een uitwisseling komen kunnen we er allemaal wel bij varen.

Werk kan veel aangenamer zijn, als we de vervelendste klusjes door anderen kunnen laten doen, en we zelf de leukste werkjes kunnen doen.

En ja, er zijn werkjes die weinigen leuk vinden. Dit klopt. Er is werk dat onveilig is, gevaarlijk, met veel lawaai, ongezond, belastend,..

Wat systematisch onderschat wordt is dat we veel meer werk kunnen ruilen op een manier waarbij iedereen er bij wint.

 

Onze mindset waarbij iedereen maar zit te ploeteren op zaken die slecht gaan is schadelijk voor onze gezondheid, is een bron van burn-out en bore-out, vermoeidheid,…  

Indirect zorgt dit ook voor afreageren op anderen,  allerlei spanningen, machtsspelletjes, en verslechtering van menselijke relaties.

Als mensen veel meer kunnen doen waar ze goed in zijn, zonder dat ze hiervoor moeten vechten,

is er veel minder reden om machtsspelletjes te gaan spelen, 

om aangenaam werk te kunnen doen.

Werk kunnen doen dat aangepast is aan wie we zijn, is een basisbehoefte.

Hiervoor moeten vechten zou tot het verleden moeten behoren.

Mensen moeten meer de reflex ontwikkelen:

- ik heb hier een hekel aan, ik doe dit echt niet graag

- wat is een optimale manier om dit drastisch in te perken of volledig te vermijden?